Huiskamer en Thuiskamer: sociaal hart en ziel van Warffum

Wie over de wierde van Warffum loopt, wandelt in het verleden. Op de grootste wierde van Nederland, twaalf hectare groot en al eeuwenlang vrijwel volledig bebouwd, staan de monumentale panden zij aan zij geschiedenis te ademen. De middeleeuwse Sebastiaankerk torent boven het dorp uit, terwijl even verderop het openluchtmuseum Het Hoogeland het dagelijks leven van vroeger tot leven brengt. Het centrum heeft niet voor niets de status van beschermd dorpsgezicht. Maar wie goed kijkt, ziet dat het sociale hart van Warffum niet alleen in stenen zit – het klopt in een klein gebouwtje op de wierde, in het pand van het voormalige huiskamercafé De Terp: de Huiskamer.

Tien jaar geleden werd dit pand verbouwd tot De Huiskamer van Warffum, een ontmoetingsplek waar dorpsgenoten samenkomen om te dammen, breien, tekenen, maar ook voor muziekavonden, literatuur, film, filosofie of simpelweg een gesprek. Sinds de heropening in 2022 vonden er zo’n zeshonderd activiteiten plaats, met gemiddeld twintig bezoekers per middag of avond. Van de het maandelijkse Oplaplab – waar kapotte koffiemachines, klokken en speelgoed een tweede leven krijgen – tot de Live-muziekavonden: de Huiskamer is podium én werkplaats. Maar vooral een plek waar mensen elkaar vinden.
Elke zaterdagmorgen verandert deze ruimte in de Thuiskamer, en misschien is dat wel het warmste moment van de week voor de Huiskamer. Tussen tien en twaalf uur staan koffie en thee klaar en schuiven twintig tot vijfentwintig mensen aan. Sommigen wonen alleen, anderen zijn nieuw in het dorp of hebben een klein netwerk. Hier praten ze bij, delen ze verhalen en laten ze de drukte van de week los.
Aan tafel zit ook Ahmet. Ahmet komt uit Turkije en bouwt een nieuw leven op in Het Hogeland. Samen met de Syriër Mohammed helpt hij als vrijwilliger in de Thuiskamer in Warffum. “Het leven kan soms stressvol zijn, maar hier is de sfeer heel warm,” zegt hij. “Iedereen deelt iets, en als je hier bent voel je je niet alleen.” De zaterdagochtend is voor hem niet alleen een ontmoeting, maar ook een moment om te oefenen. “Ik krijg elke week les in spreken en schrijven, maar hier kan ik het het beste oefenen in echte gesprekken,” legt hij uit. 

Andere bezoekers zien duidelijk dat Ahmet vooruitgaat. In het begin voerde hij gesprekken via zijn telefoon, maar nu praat hij veel makkelijker. Ahmet zegt dat hij de mensen in de Thuiskamer als “mijn familie” ziet en kijkt met een glimlach naar de groep. “Mensen delen hun ervaringen en gaan met elkaar in gesprek. Ik voel me hier veilig,” vertelt hij.
Ahmet werkte twintig jaar als docent economie aan verschillende universiteiten. Hij gaf veel lezin-gen over sociaaleconomische onderwerpen en heeft bijna tien boeken geschreven over de economi-sche geschiedenis. Nu heeft hij een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd en richt hij zich op de toekomst. “Nederland is mijn land. Zelfs als het regime verandert, ga ik niet terug. Ik ben dankbaar dat ik hier ben en ik wil iets bijdragen aan dit land en deze regio,” zegt hij.

De Thuiskamer blijkt niet alleen voor Ahmet een natuurlijke plek voor integratie. Nieuwe bewoners leren er het ritme van het dorp kennen. Jong en oud zitten aan dezelfde tafel. Vrolijke momenten worden gedeeld, maar ook zorgen en tegenslagen. Zo ontstaat een netwerk van onderlinge steun.
Socioloog Robert Putnam noemt dat sociaal kapitaal: het versterken van onderlinge banden én het slaan van bruggen tussen verschillende groepen. In Warffum gebeurt dat zonder grote woorden. In een gedeelde kop koffie, een gerepareerd apparaat, of een muziekavond schuilt de kracht van verbinding.
De Huiskamer en de Thuiskamer zijn daarmee meer dan een vinkje in een agenda. Het zijn plekken waar mensen gezien en gehoord worden, en waar – elke zaterdag opnieuw – een dorp een beetje meer dorp wordt.

(Dit artikel werd geschreven door Ahmet en Louis)